บ้านหลังน้อยของคนช่างฝัน

ใต้ร่มลีลาวดี

ลีลาวดีดอกขาวส่งกลิ่นหอมละมุนอยู่รอบกายฉัน กลิ่นหอมที่เตือนให้ฉันระลึกถึงเธอ ฉันสูดดมกลิ่นหอมละมุนนั้นอย่างกระหาย --ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน จันทร์เต็มดวงคืนนี้ช่างงดงามยิ่งนัก มันคงจะดีกว่านี้หากฉันได้นั่งชมจันทร์กับเธอ สายลมอ่อนพัดกระทบผิวกายของฉันชวนให้ฉันนึกถึงสัมผัสอันอ่อนโยนยามที่เธอลูบหัวฉัน ฉันหลับตาลงปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความทรงจำอันแสนหววาน ความทรงจำที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเธอ รอยยิ้มของเธอ และทุกๆสิ่งที่เป็นเธอ

เสียงเพลงแว่วมาในความเงียบงันแห่งราตรี ฉันเงี่ยหูฟังสำเนียงดุริยางค์เหล่านั้นอย่างเพลิดเพลิน พลันภาพของเธอที่นั่งบรรเลงเพลงจากซอคันโปรดอยู่ในแสงแรกของวันก็ปรากฏชัดขึ้นในมโนภาพของฉัน มันเป็นภาพที่ตราตรึงอยู่ในความทรงจำของฉันอย่างไม่มีวันจะเลือนหายไปได้ ภาพของเธอที่บรรเลงเพลงซอด้วยใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนหวานเติมเต็มความสุขให้แกฉันในทุกเช้า --จวบจนกระทั่งไม่นานมานี้

ยามเช้าที่ไร้เสียงบรรเลงขับกล่อมจากซอคันงาม ยามนอนที่ไร้สัมผัสจากมือนุ่มละมุนของเธอ ยามลืมตาไม่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ บ้านที่มีเพียงรอยยิ้มของเธอในรูปถ่าย บ้านที่ปราศจากกลิ่นกายของเธอ มันทำให้ฉันเป็นทุกข์ใจเหลือที่จะกล่าว หากว่าบ้านหลังนี้ไม่เต็มไปด้วยความทรงจำเกี่ยวกับเธอ ฉันคงจะจากบ้านหลังนี้ไปเสียตั้งแต่วันที่เธอไม่กลับมาบ้านแล้ว

ฉันไม่เคยบ่น ไม่เคยแสดงอาการก้าวร้าวยามที่เห็นเธออยู่กับเขา เธอจะโอบกอดเขา ยิ้มให้เขา หัวเราะให้เขาอย่างไรก้ได้ทั้งนั้น ขอเพียงแค่เธอยังคงโอบกอดฉันเหมือนเช่นทุกวัน ขอเพียงแค่เธอยังคงลูบหัวฉันด้วยมือคู่นั้นของเธอ ขอเพียงเธอยังคงเอ่ยเรียกชื่อฉันเหมือนเช่นทุกวันที่ผ่านมาเท่านั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับฉัน

ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเธอจึงหยุดเรียกชื่อฉัน เธอไม่ลูบหัวฉันอีกแล้ว และไม่ว่าฉันจะทำอย่างไรเธอก็ไม่ยอมมองหน้าฉันอีกเลย ฉันจำได้ว่าในวันนั้นฉันร้องเรียกเธออยุ่นานเหลือเกิน นานจนเขาเข้ามาอุ้มร่างของเธอออกไป –และหลังจากนั้นฉันก็ไม่ได้เห็นเธออีกเลย

“มะลิ --ไปลาแม่กันนะ” เสียงเล็กๆของเด็กหญิงที่มักจะอยู่ข้างๆเธอเสมอร้องเรียกชื่อฉันแล้วอุ้มฉันขึ้นจากพื้น “เหมียว” ฉันร้องออกมา มองหน้าเด็กหญิงอย่างไม่เข้าใจ ฉันไม่อยากบอกลาเธอ ทำไมฉันจึงต้องบอกลาเธอด้วย เธอจะไปไหนหรือ ทำไมฉันจึงตามเธอไปด้วยไม่ได้ ฉันได้แต่ร้องถามอยู่ในใจด้วยไม่มีใครเข้าใจเสียงที่ฉันเปล่งออกมาเลยแม้แต่คนเดียว

เธออยู่ที่ไหน ฉันอยากพบเธอเหลือเกิน

---ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ---

พบกันเอนทรี่หน้า สวัสดีครับ